ZHK marathon 2023-2024

klik op afbeelding om album te openen

Wat in het verleden een prestigieuze titel in het marathonschaatsen was lijkt de afgelopen jaren  een verplicht nummertje te zijn geworden. Er wordt in de landelijke kalender een heel weekend voor vrijgemaakt maar toch vertikken de toppers aan de start te verschijnen. Ze halen hun neus ervoor op, zoeken uitwegen om te bedanken. Triest is het, ik noem het respectloos.

Hulde aan de kleine groep schaatsers die wel ten tonele verschenen. Ze maakte er een mooie pot van.

Voor slideshow (dia-voorstelling van de foto’s) klik op “Lees meer”

Lees meer

Ik stond erbij……

klik op afbeelding om album te openen

…….en keek ernaar.
Wat het oog van de camera ziet moet toch op zijn minst door een official zijn waargenomen, maar nee hoor, niets gezien. Notabene op het belangrijkste moment van de wedstrijd, de eindsprint om plek 3 en 4 in de wedstrijd. Overduidelijk wordt de rijdster aan de binnenzijde de pas afgesneden, geeft ze de tegenstandster nog een elleboog-stoot, die net afgeweerd kon worden. Met het schaatspak wijd open geritst finishte ze als derde. Niks gezien was de reactie van de 3 juryleden nabij de finishlijn.  Misschien toch even naar Specsavers?
De hoofdrol in de wedstrijd moet gespeeld worden door de rijd(st)ers op het ijs en niet door de arbitrage. Jammer dat onze, mooie, sport om zeep wordt geholpen door een stelletje klungels, die of niets zien of geen / verkeerde beslissingen nemen.
Neemt niet weg dat het seizoen 2022-2023 met mooie wedstrijden in Leeuwarden is afgesloten met een spetterend eindfeest.
Op naar het nieuwe seizoen, hopelijk met een nieuw en goed jurykorps maar eerst nog een zomer met veel, mooi, skeelergeweld.

Lees meer

Een titel is een titel

klik op afbeelding om album te openen

Wil je winnen, dan moet je op z’n minst starten. En daar schort het hem juist aan. Te weinig marathonschaat(st)ers nemen de moeite om deel te nemen aan het gewestelijk kampioenschap, jammer. Dr is toch niks mooier om je op de pijnbank te laten leggen door de marathontoppers uit het gewest, zij doen het graag voor je.
Bij de dames mochten 3 dames in de finale de medailles gaan verdelen, Olin Verhoog, Brit Qualm en Susanne Prins pakte op de 8 overige dames 1 rondje, of meer, voorsprong. In de voorlaatste ronde haakte Susanne Prins af in de strijd om het goud. Qualm kent de sprintcapaciteiten van Verhoog en wachtte niet tot het laatste rechte stuk op de eindsprint. De bel voor de laatste ronde was voor Brit Qualm het sein om al vroeg aan te gaan, Olin Verhoog kon niet volgen en moest de overwinning aan Brit Qualm laten.
Bij de heren 2 complete ploegen aan de start, Sportchalet Viehhofen en Groenehartsport.nl. dat de uiteindelijke winnaar uit één van deze ploegen zou komen stond op voorhand eigenlijk al vast. Geen hand en span diensten voor elkaar verlenen was de opdracht die de rijders mee kregen, met andere woorden, rij mekaar maar naar de kl*te. En zo geschiedde het, ze legde het vuur aan elkaars schenen. Toen de rook was opgetrokken mocht Niels Overvoorde op het hoogste podium gaan staan, geflankeerd door Tom den Heijer (2e) en Wabbe de Rooij (3e)
Als laatste mochten de masters ten tonele verschijnen, Arjan Bakker, Paul Robijn en Kurt Wubben maakte de dienst uit door het peloton op 3 ronden te zetten. In een bloedstollende eindsprint versloeg Arjan Bakker met minimaal verschil Kurt Wubben. De bronzen plak was voor Paul Robijn.

Lees meer